เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2569 เวลา 09.00 น. ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่วัดศิลามูล อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม จังหวัดนครปฐม โดยสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดนครปฐม พระมหาสมโภช สุเมโธ เจ้าอาวาสวัดศิลามูล ประธานสงฆ์ นายนฤนาถ ปัญญาศิลป์ วัฒนธรรมจังหวัดนครปฐม ประธานในพิธีฯ กิจกรรมบวชเนกขัมมะปฏิบัติธรรมถวายพระราชกุศล สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ระหว่างวันที่ 9 – 13 สิงหาคม 2569 ณ วัดศิลามูล สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครปฐมแห่งที่ 21 โดยมี นางสาวอรพร คัมภีรศาสตร์ ผู้อำนวยการกลุ่มส่งเสริมศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม นายเฉลิมพล ซังฮี้ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหินมูล ข้าราชการ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน อสม. เจ้าหน้าที่ ประชาชน เข้าร่วมพิธีฯ
วัดศิลามูล ตำบลหินมูล อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครปฐม แห่งที่ 21 มักจัดกิจกรรมบวชเนกขัมมะและปฏิบัติธรรม เช่น ในช่วงวันสำคัญหรือวันแม่แห่งชาติ โดยไม่มีค่าใช้จ่าย
ความหมายของ “เนกขัมมะ” หมายถึง ธรรมที่ทวนกระแสของกิเลส มีโลภะ เป็นต้น ดังนั้นสภาพธรรมใดที่ทวนกระแสกิเลส นั้นคือ สภาพธรรมที่เป็นกุศล ชื่อว่าเนกขัมมะ ดังนั้นสภาพธรรมที่เป็นกุศลทั้งหมด ชื่อว่า “เนกขัมมะ” เนกขัมมะจึงมีหลายระดับ ตามระดับของกุศล เช่นทาน ก็เป็นเนกขัมมะ ศีล การบรรพชา การเจริญสมถภาวนา วิปัสสนา และมรรคผลนิพพาน พระนิพพานจัดเป็นเนกขัมมะอันสูงสุด เพราะเป็นสภาพธรรมที่สงบจากกิเลสทั้งหมด เป็นธรรมที่ทวนกระแสกิเลสอย่างแท้จริง และออกจากกามทั้งหมด
คำว่า “เนกขัมมะ” ยังหมายถึง การออกจากกาม 2 อย่าง ได้แก่ กิเลสกาม และ วัตถุกาม การออกจากกามมี 2 อย่าง คือ ด้วยการบรรพา 1 ด้วยข้อปฎิบัติ 1 การออกบวชของผู้ที่เห็นคุณของเนกขัมมะ การเว้นกิจของคฤหัสถ์ ถือเพศบรรพชิต เป็นผู้ไม่ครองเรือน ไม่แสวงหาทรัพย์ ไม่รับเงินและทอง เป็นต้น ชื่อว่า ออกจากวัตถุ กาม ด้วยการบรรพชา ข้อปฏิบัติคือ อุโบสถศีล สมถภาวนาวิปัสสนาภาวนา สติ ปัฏฐาน เป็นต้น ชื่อว่า ออกจากกิเลสกาม ด้วยข้อปฏิบัติบางนัย หมายรวมถึงกุศล ธรรมทุกประเภท เป็นการออกจากกาม (เนกขัมมะ)
ฉะนั้นเนกขัมมะ โดยนัยที่ 2 ในชีวิตประจำวันของคฤหัสถ์ ขณะใด ที่เป็นไปกับ กุศลทั้งหลายคือ การให้ทาน การรักษาศีล การฟังธรรม การสนทนาธรรม การเจริญ สมถะ การเจริญสติปัฏฐาน เป็นต้น ชื่อว่าเนกขัมมะอีกอย่างหนึ่ง การค่อย ๆ ออกจากการสะสมวัตถุการ ด้วยการรู้จักพอ ในสิ่งที่ตนมีอยู่ ไม่แสวงหา หรือสะสมมากจนเกินไป รู้จักยินดีในสิ่งที่ตนมีอยู่ ด้วยสันโดษ ขณะนั้นก็เริ่มค่อย ๆ ที่จะออก เริ่มสะสมเนกขัมมะให้ค่อยๆ มีกำลังขึ้น ดังนั้นสรุปได้ว่า “เนกขัมมะ” หมายถึง สภาพธรรมที่ทวนกระแสกิเลส สภาพธรรมที่เป็นกุศลทุกประการ จัดเป็น “เนกขัมมะ”
