ที่โรงเรียนอนุบาลบ้านท่าพระยาจักร อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี จัดกิจกรรมปัจฉิมนิเทศ ให้กับนักเรียนที่เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 บรรยากาศภายในงานปัจฉิมนิเทศที่โรงเรียนอนุบาลบ้านท่าพระยาจักร ขอบอกสุดจึ้งมากๆ ผู้อำนวยการโรงเรียนและคุณครูที่สอนชั้น ป.6 ใส่ชุดครุยมาแสดงความยินดีกับลูกศิษย์ที่เรียนจบ พร้อมขึ้นเวทีเล่นกีตาร์กับตัวแทนนักเรียนชั้น ป.5 ร้องเพลงซึ้งๆ ให้รุ่นพี่ฟัง ทำเอารุ่นพี่น้ำตาซึมไปตามๆกัน และที่สร้างสีสันฮือฮาที่สุดเห็นจะเป็นคุณย่าวรรณา เจ้าของวรรณาฟาร์มจากจังหวัดกาญจนบุรี เล็กๆคุณย่าไม่ ใหญ่ๆ คุณย่าทำ สร้างเซอร์ไพรส์ให้หลานสาวหัวแก้วหัวแหวน ซึ่งเป็นหลานสาวคนเดียว หอบโฉนดที่ดิน 2 แปลง รวม 21 ไร่ ทำเป็นพวงมาลัยติดธนบัตร 2,000 บาท คล้องคอมอบให้หลานสาว แสดงความยินดีกับหลานสาวที่เรียนจบชั้น ป.6 พร้อมยังได้จ้างรถเครื่องเสียงมาเปิดเพลงสร้างสีสัน ทำเอารองผู้อำนวยการ คุณครูไทย คุณครูต่างชาติ นักเรียน เมื่อเดินออกจากห้องประชุมหลังเสร็จสิ้นพิธีปัจฉิมนิเทศ ได้ยินเสียงเพลงกระหึ่มจังหวะมันได้ ไม่ทนแล้วโยกซ้ายโยกขวาโชว์สเต็ปกันย่างสนุกสนาน
นางวรรณา ทองยิ้ม อายุ 54 ปี บ้านเลขที่ 43/1 หมู่ 4 ตำบลหนองประดู่ อำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นย่าของเด็กหญิงณัชชา ทองยิ้ม หรือออม กล่าวว่า ตนมีอาชีพเกษตรกรเลี้ยงไก่เนื้อมา 10 ปีแล้ว ปัจจุบันมี 15 โรงเรือน ตนอยู่กับหลานเพียง 2 คนเท่านั้น วันนี้ทราบจากครูประจำชั้นห้อง ป.6/1 แจ้งว่าทางโรงเรียนจัดกิจกรรมปัจฉิมนิเทศ จึงเซอร์ไพรส์หลานสาวด้วยการนำโฉนดที่ดิน จำนวน 21 ไร่ พร้อมโรงเรือนและไก่อีกจำนวน 2 โรงเรือน แต่ได้ออกอุบายบอกกับหลานสาวว่าย่าติดธุระไปร่วมแสดงความยินดีด้วยไม่ได้ เพราะอยากรู้ความรู้สึกของหลานสาวเป็นอย่างไร แต่ความจริงก็มาแอบดูหลานอยู่ในโรงเรียนแหล่ะ แอบมองเห็นหลานสาวเดินเช็ดน้ำตาตอนเดินออกมาจากห้องประชุม แต่พอเห็นย่ามาก็ดีใจ และตนได้พูด “ขอหลานสาวเรียนเป็นผู้ว่าฯกาญจนบุรี” ให้ย่าได้ไหม
นางปริศนา ปัญสิงห์ ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลบ้านท่าพระยาจักร กล่าวว่า โรงเรียนได้จัดกิจกรรมปัจฉิมนิเทศให้กับนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ทุกปี เพื่อให้นักเรียนความภาคภูมิใจในการตั้งใจขยันหมั่นเพียรจนเรียนจบ และสร้างจิตสำนึกความกตัญญูกตเวทีต่อคุณครูและโรงเรียน
ซึ่งในปีนี้มีนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนทั้งหมด 147 คน ความรู้สึกด้านหนึ่งก็ภูมิใจ ดีใจกับลูกศิษย์ทุกคนที่สำเร็จการศึกษา อีกด้านหนึ่งรู้สึกใจหายเหมือนกันที่ลูกศิษย์ที่เราเห็นมาตั้งแต่ตัวยังน้อยๆ วันนี้พวกเขาเติบโตขึ้น และกำลังจะก้าวไปเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาที่สถานศึกษาแห่งใหม่ เป็นความรู้สึกของครูที่เกิดขึ้น ซึ่งครูทุกคนเต็มที่ในการให้ความรู้พร่ำสอน บางครั้งตำหนิติติง เพราะอยากให้ศิษย์ได้ดีมีความรู้ ปฏิบัติทำได้ แต่ในวันที่ศิษย์เรียนจบ ก็จะเห็นบรรยากาศทั้งดีใจและร้องไห้คละเคล้าในงานปัจฉิมนิเทศ นี่คือความสวยงามของอาชีพครู
